کدام شغل موجب ابتلا به آلزایمر می‌شود؟

محققان دانشگاه کرتین در استرالیا دریافته اند که استرس کاری به بخشی از مغز که تحت فشار روحی قرار دارد آسیب می رساند. این ناحیه به عنوان محور HPA (هیپوتالاموس-هیپوفیز-آدرنال) شناخته می شود و هورمون های استرس از جمله کورتیزول را آزاد می کند. سطح بالای استرس با کاهش حافظه و حتی ماده خاکستری مرتبط است.

محقق ، دیوید گروت ، متخصص زوال عقل و استاد دانشگاه گفت: “استرس مزمن بر بسیاری از مسیرهای بیولوژیکی تأثیر می گذارد و بین قرار گرفتن در معرض و واکنش بدن رابطه معنی داری وجود دارد.” اختلافات ژنتیکی بین این مسیرها می تواند بر عملکرد سیستم ایمنی مغز تأثیر بگذارد و منجر به پاسخ ناکارآمد شود. این بیماری با اختلال عملکرد در مغز همراه است و خطر آسیب عصبی و زوال عقل را افزایش می دهد.

یک گروه استرالیایی ارتباطی بین “استرس روانی اجتماعی” و آلزایمر پیدا کرده اند. هنگامی که با عوامل ژنتیکی ترکیب شود ، برخی از افراد می توانند مستعد ابتلا به بیماری های عصبی ویرانگر باشند.

شواهد زیادی وجود دارد که استرس مزمن با بیماری آلزایمر مرتبط است

این مطالعه که در مجله Biological Reviews منتشر شده است ، بر اساس تجزیه و تحلیل شواهد قبلی است و نشان می دهد که استرس باعث افزایش التهاب در HPA و غلبه بر موانع شبه پروتئین های معروف به بتا آمیلوئید و تاو می شود. در نتیجه ، آنها در مغز جمع شده و سلولهای عصبی را از بین می برند و سلولهای ایمنی به نام میکروگلیا دیگر نمی توانند آنها را از بین ببرند.

محققان می گویند میکروگلیا می تواند پاسخ ایمنی پیش التهابی به استرس مزمن را تشدید کند. عوامل خطر ژنتیکی باعث حساسیت میکروگلیا در برابر تأثیرات محیطی می شوند.

ترس های کوتاه مدت و موقتی و موقعیت های استرس زا بخشی از زندگی روزمره است ، همانطور که افراد قبل از امتحان ، جلسه کاری یا آزمون رانندگی تجربه می کنند. با این حال ، استرس و اضطراب طولانی مدت ناشی از کار یا مشکلات شخصی می تواند سلول های ایمنی را از بین ببرد و به مغز آسیب برساند.

نتایج این مطالعه به شواهد فزاینده ای اضافه کرد که استرس مزمن عاملی برای افزایش افت شناختی در بیماری آلزایمر است. این ممکن است به دلیل عدم توانایی شما در تنظیم HPA و محور کورتیزول باشد.

تأثیرات مثبت مدیریت استرس احتمالاً بیشتر از آن است که فکر می کردیم

نشان داده شده است که کورتیزول بر شناخت تأثیر می گذارد ، اما اساس مولکولی آن هنوز کاملاً شناخته نشده است ، اما این یافته ها به شناسایی افراد با خطر بالا کمک می کند و تجویز زودهنگام دارو ، شانس درمان موفقیت آمیز را افزایش می دهد.

مطالعات اپیدمیولوژیک نشان داده است که اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) و افسردگی می توانند باعث زوال عقل شوند. مطالعه بر روی یک زن 35 ساله نشان داد که استرس در میانسالی خطر ابتلا به بیماری آلزایمر را دو برابر می کند.

وی گفت: “ما باید بهتر درک کنیم که چگونه عوامل ژنتیکی بر پاسخ به کورتیزول و استرس مزمن تأثیر می گذارند و این اثر ممکن است با برخی از سلول ها مانند میکروگلیا که باعث آلزایمر می شود تداخل داشته باشد.”

جهش هایی که حامل را نسبت به اثرات استرس و کورتیزول حساس می کنند ، می توانند نحوه ورود میکروگلیا به حالت اولیه را تعیین کنند ، نمونه ای از چگونگی ترکیب عوامل ژنتیکی و محیطی برای ایجاد زوال عقل.

گروت می گوید: “مهم است که فکر کنیم چندین زیرشاخه میکروگلیا در مغز وجود دارد که می تواند تحت تأثیر فعل و انفعالات ژنتیکی مختلف و استرس ، با امضای ژنتیکی متفاوت قرار گیرد.”

این پدیده می تواند منجر به تولید داروهای بهتر و استراتژی های مدیریت استرس شود که میکروگلیا ، تاو یا بتا آمیلوئید را هدف قرار می دهد.

انتهای پیام